Stoere Schrijfster

Afscheid

Ruim vier jaar en meer dan vijfhonderd blogjes verder, is het tijd om afscheid te nemen. Ik heb het al voorzichtig aangekondigd: dit weblog ga ik verlaten.

Ik kom hier nooit meer terug.
Nooit meer.

De koffie staat voor u klaar op een nieuw adres.

www.stoereschrijfster.nl

Laat de housewarming maar beginnen. U bent van harte welkom. Ik heb het blog daar al voorzichtig ingewijd.

Klikkerdeklikkkerdeklikklikklik! Hier ben iK!

stoereschrijfster.nl

 

Met gepaste trots deel ik u mee... vanaf 5 september laat ik mijn boek los in de wereld.

Op Manuscripta zit ik eerst HIER en 's avonds is het feest. Boekenfeest.

Spiek alvast op mijn nieuwe website die hij voor mij in elkaar heeft geknutseld.

Binnenkort begin ik daar met bloggen.  
  
  
  
  

Goh

Goh.

Dat ouderwetsche spreekwoord klopt gewoon echt.
Dat van de regen en de zon. Laat de zon maar stralen. Desnoods verbrand ik.

Geen woorden voor

Stress

Help!
Mijn websitebouwer is verliefd. Tot over zijn oren is hij.
Nee hoor. Niet op mij. Dat moest er nog eens bij komen zeg.
Hij is verliefd en ik voel dat zijn prioriteiten ergens anders liggen dan bij stoereschrijfster.nl.

Want stel. Hij moest kiezen. Zijn nieuwe liefde of de wonderschone nieuwe website voor de Stoere Schrijfster.

Een weblog is ook best leuk.

De boekenkrant

'Wat ga je vanmiddag doen?', vraagt Collega/Vriendin aan de telefoon.
'Ik heb een interview met de boekenkrant', zeg ik.

Het is verdorie net echt.

Kauwgomballen of marshmallow

Sommige keuzes zijn onmenselijk. U bent heel wat van mij gewend, maar dit dilemma zal ongetwijfeld de kroon spannen. U kent ze misschien wel. De marshmallow- en kauwgomballen thee van de Albert Heijn. De zoete geur, de zachte milde smaak. En dat allemaal zonder theine. Wat wil een mens nog meer?

Stel.
U moet kiezen.
Marshmallowthee of kauwgomballen.
Waar gaat u voor?

De foto komt van dit leuke log: KliK!

In de wolken

 

Eindelijk weer es een les van Annie! Neemt u het haar niet kwalijk, ze had een zomerstop.

'Blijf met beide benen op de grond!', zei Annie altijd.
Ze heeft een .
Absoluut.
Maar af en toe doen we dat wat Annie ons nooit gezegd heeft.

Met onze hoofden in de wolken. En we genieten alsof het onze laatste dag is.

 

Open armen

Niets voor de Stoere Schrijfster om haar blog zo te verwaarlozen. De wijsheden van Annie verschijnen sporadisch, de bizarre keuzes zijn door het afvoerputje gegoten en verder hoort u eigenlijk ook niets meer van haar.

De Stoere Schrijfster is hard aan het bouwen. Op een andere plek, onder het zelfde webadres. Ik stuur u dus geen verhuisbericht. Op een dag komt u hier terug en ziet u De Grote Verandering.

Ik zal u dan met open armen ontvangen.

Alvast bedankt: KlIK!

In naam van mijn vader - de brochure

Ineens lag er een dikke envelop in mijn brievenbus.
Zenuwachtig scheurde ik deze kapot.

Er zaten brochures in. Op de voorkant stond een cover van een boek.
'Huh?', zei mijn Lief. 'Is dat niet...'
'Blijf af', riep ik hysterisch.
Trillend bladerde ik in het boekje.

Mijn roman stond in een brochure. Er stond een stuk tekst in. Letterlijk overgenomen uit mijn boek. Een fotootje van mij en tekst van Judith Visser die iets over het boek zegt.

Het is verdorie allemaal net echt.
In naam van mijn vader wordt na deze zomer losgelaten in boekenland. Leest u tijdens uw vakantie dus vooral nog even wat u nog MOET lezen. Voor tips kunt u zich uiteraard altijd tot mij wenden.
Maar went u eerst maar eens rustig aan het idee.
De eerste fictieve roman van de Stoere Schrijfster.
En ja, de hoofdpersoon is een vrouw.
En nee, het is niet mijn leven. Het is hartstikke niet autobiografisch.

Dat u het alvast weet.

Knotsgek

Kent u ze nog? Die knotsgekke familieleden van vroeger?
Op momenten dat ik denk denk in een gekke familie geboren te zijn, doe ik gewoon zoals tante Til.
Een

kloddertje

 

 

roze


verf 

    hier  en       daar

. Zo kleur ik mijn hele wereld - inclusief de ouwe zemelaar - schitterend

roze.